- muamilə
- işlem
Azərbaycanca-Türkcə Lüğət. 2011.
Azərbaycanca-Türkcə Lüğət. 2011.
müamilə — is. <ər.> 1. köhn. Rəftar, münasibət, davranış. <Molla Güləndam> qonşuların müamiləsindən . . məlumat istərdi. Ç.. Xədicənin mənə qarşı . . bu müamiləsindən mütəəssir olmaya bilməzdim. S. H.. Müamilə etmək – rəftar etmək, yola getmək … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
müamiləçilik — is. Faizlə pul borcvermə işi; sələmçilik. Vəli malik olduğu sərvəti yalnız parçaçılıqdan deyil, müamiləçilikdən və oğurluq mal alış verişindən qazanmışdı. Ç.. <Şofer:> Keçmişdə alverlə, müamiləçiliklə, ev kirayə verməklə . . müftə pul… … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
müamilədar — ə. və f. faizlə pul borc verən; müamiləçi … Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti
müamilə — ə. 1) rəftar, hərəkət; 2) alış veriş, alver; 3) faizlə pul borc vermə … Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti
müamiləçi — is. Faizlə pul borc verən adam; sələmçi … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
MUAMİL — (Amel. den) İş yapan. Muamele yapan. Muameleci … Yeni Lügat Türkçe Sözlük
sələm — ə. 1) qabaqcadan pul verməklə mal alma; 2) müamiləyə pul vermə; müamilə … Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti
məsrəf — is. <ər.> 1. Xərclənən pul, işlənən şey; xərc. Yol məsrəfi. Evin aylıq məsrəfi. Məsrəf etmək (eləmək) – xərcləmək, işlətmək, sərf etmək. <Tükəz:> . . Öz malını nə özün yeyib içirsən, nə əyalına məsrəf edirsən. M. F. A.. <Hacı:> … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
göəbərc — (Cəlilabad) faizlə, müamilə ilə verilən borc. – Göəbərc, yanı ki, bi pıta pıt yarım borc vereydün … Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
riba’ — ə. faiz, müamilə, sələm … Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti
ribaxor — ə. və f. müamiləçi, sələmçi … Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti